Zie voor nieuw weblog: www.eemillena.wordpress.com

Donderdag, 18 augustus

Niets meer aan doen.

Dinsdag, 16 augustus

In de vroege ochtenduren trekken zij vanuit de bergen de stad in. Met oorverdovend geweld wordt de stad ingenomen, maar dat gaat niet zonder slag of stoot. Hevige weerstand wordt geboden, ook nog een paar keer gedurende de dag…..Langzaam vermengen de kruitdampen boven de stad zich met de avondnevel. Het is weer voorbij, het jaarlijkse feest van de Moren en de Christenen.

Zondag, 7 augustus

Het is erg warm……. In de schaduw zomaar 36 graden. In de zon, schat ik, over de 60. Prima weer om het overschot aan tomaten uit eigen tuin te laten drogen. Later kan je ze dan, geweekt, weer voor van alles gebruiken. Dus niet ongeweekt over de salades , zoals sommige mensen doen…..!!!!! Ook prima weer om in de schaduw aan een nieuw beeldje te hakken, vermits je elk half uur een duik in het zwembad neemt.

 
Het moet dus een vaasachtige vorm met rondom bloemen worden.

Woensdag, 3 augustus

Hoog boven Cocentaina staat het Castell van Cocentaina. Achter het kasteel loopt een messcherpe hanekam waarvan gezegd wordt dat je daar over heen kunt lopen. Het hoogste punt van die kam is zwart (Pico Negro) door mossen die de top donker kleuren. Eerst zien dan geloven…… En jawel hoor. Met een goede leidsman(Rafa) kan je er, op handen en voeten, komen.

 
Cocentaina.

 
V.l.n.r. Jose, Bob en Rafa.

 
Pico Negro.

Vrijdag, 29 juli

Langs Puk en Muk, Pietje Bel en Biggeles, via Tolstoj, Marquez en Saramago, naar De Leeuw met zeven kleuren en de Dromendomteur. Ja mensen, we zijn aan het verkindsen. Kinderboeken bij de bieb. Ik had wel in de gaten dat ik de verschillende verleden tijden in het Spaans nooit zomaar zou leren. Daar is meer voor nodig…… Boeken met plaatjes, voor Spaanse kinderen die het ook zo moeten leren. Bij de bieb werd ik met open armen ontvangen en rondgeleid langs de rekken. Een kladkaartje ingevuld , twee pasfotoos de volgende keer, dan wordt het pasje in productie genomen, en meteen 4 boeken meegekregen. Helemaal gratis…….Normaal voor 20 dagen, maar omdat het nu binnenkort vakantie wordt hoeven ze pas in september teruggebracht te worden. In augustus zijn ze trouwens gewoon 2 x per dag open…….

Donderdag, 28 juli

Eigenlijk doen ze het hier niet. Daar zijn de winters te koud voor, ze kunnen absoluut niet tegen vorst. Dicht bij de kust, waar het zelden vriest, staan ze als vaste planten bijna het gehele jaar door te bloeien. Bij ons niet. s Winters moeten ze naar binnen. Dan staan ze naast ons bed, in de slaapkamer. In het voorjaar gaan ze weer naar buiten…….Wij houden ze dus als potplanten. Elke week vloeibare voeding en dagelijks veel water.

Zondag, 24 juli

Klaar…..

Vrijdag, 22 juli

Beangstigend dichtbij is er van de week een berg afgebrand….. Met 4 helicopters en 2 watervliegtuigen is de brand besteden. De wind stond voor ons gunstig, anders had ik het nog niet geweten…….Het is gebleken dat er mensen aan het barbequeen waren en daarna in slaap zijn gevallen. Als die mensen bij de politie bekend zijn gaat ze dat kosten……. Multa….. Spaans voor bekeuring. Want als veroorzaker van een brand moet je voor de kosten opdraaien. Ik kon het niet laten om later op de middag toen de brand bijna uit was even te gaan kijken, voor een paar fotoos, voor het weblog. Sta ik goed en wel langs de kant van de weg, twee levensgrote gemotoriseerde guardias civiles. Papieren, die ik natuurlijk niet bij me had…. NIE- nummer had ik wel. Een adres had ik ook. Verklaringen dat ik daar woonde en alleen maar een paar fotoos kwam maken maakte niet veel indruk. Parkeren op de openbare weg…… Multa.

Donderdag, 21 juli

Jose wilt zijn Engels verbeteren en ik mijn Spaans. 2 keer in de week komen we bij elkaar. De ene keer is de voertaal Spaans, de andere keer Engels. En dat werkt goed. Beter is het als je er op uit trekt…… Vandaag een drie uur durende wandeling gemaakt, door de bergen, naar de Moncabrer en de Moorse ijsgrot in Agres. Rafa, een vriend van Jose was onze gids en een grote fan van het berggebied in de buurt van Cocentaina. Hij kent de bergen als zijn broekzak, want grote delen van de cultuurgronden behoorden vroeger tot zijn familie. Tegenwoordig zijn de gronden eigendom van het Nationaal Park Moncabrer, maar Rafa trekt er zeker 3 x per week op uit. Als huisman heeft hij ook alle tijd…. Morgen niet, dan moet hij het huis helemaal schoonmaken, van zijn vrouw…..